Kidouchine
Daf 40b
נִיחָא בַּת יִשְׂרָאֵל לְמַמְזֵר וּלְנָתִין. דִּכְתִיב לֹא יָבֹא מַמְזֵר בִּקְהַל י֨י. מַה תַלְמוּד לוֹמַר לֹא יָבוֹא לוֹ. לִפְסוֹל. אָמַר רִבִּי אַבָּהוּ. מָהוּ מַמְזֵר. מוּם זָר. וּפְלִיג עַל הַהוּא דְאָמַר רִבִּי יוּדָה בַּר פָּזִי. אֱלֹהִים מוֹשִׁיב יְחִידִים בַּיְתָה. אֲפִילוּ מַמְזֵר בְּסוֹף הָעוֹלָם וּמַמְזֶרֶת בְּסוֹף הָעוֹלָם הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא מֵבִיאָן וּמְזַווְגָן זֶה בָּזֶה. רַב הוּנָא אָמַר. אֵין מַמְזֵר חָייָה יוֹתֵר מִשְּׁלֹשִׁים יוֹם. בְּיוֹמוֹי דְּרִבִּי בְּרֶכְיָה סְלַק חַד בַּבְלָאי לְהָכָא וַהֲוָה יְדַע בֵּיהּ דְּהוּא מַמְזֵר. אֲמַר לֵיהּ. 40b זְכֵה עִימִּי. אֲמַר לֵיהּ. לְמָחָר אַתְּ קְאִים בְּצִיבּוּרָא וָאֲנָא עֲבִיד לָךְ פְּסִיקָא. אֲתַא יְתִיב וּדְרִישׁ. מִן דַּחֲסִיל מִידָּרֵשׁ אֲמַר לוֹן. אֲחוּנָן. זְכוֹן עִם הָדֵין דְּהוּא מַמְזֵר. מִן דַּאֲזַל לֵיהּ קָהָלָא אֲמַר לֵיהּ. רִבִּי. חַיֵי שָׁעָה בְּעִית גַּבָּךְ וְאוֹבְדְּתָא חַיִין דְּהַהוּא גַבְרָא. אֲמַר לֵיהּ. חַייֶךָ. ההין יְהָבִית לָךְ. דְּאָמַר רִבִּי בָּא רַב הוּנָא בְשֵׁם רַב. אֵין מַמְזֵר חָיָה אֶלָּא שְׁלֹשִׁים יוֹם. אֵימָתַי. בִּזְמַן שֶׁאֵינוֹ מְפוּרְסָם. אֲבָל אִם הָיָה מְפוּרְסָם חַיי הוּא.
Traduction
⁠— On sait que si une fille d’israélite épouse un bâtard, l’enfant sera compté d’après l’époux fautif; pour le descendant des gens voués au culte, on le sait de ce qu’il est dit (Dt 23, 3): le Mamzer ne pourra pas entrer dans l’assemblée du Seigneur; il ''ne pourra pas entrer'', sous peine de produire un enfant impropre. R. Abahou dit: le mot Mamzer vient de Moum Zar (défaut étranger). C’est contraire à l’exégèse de R. Juda b. Pazi sur (Ps 68, 7): Dieu établit les solitaires dans une maison; y eut-il un bâtard au bout du monde et une bâtarde à l’autre bout, Dieu les fera rapprocher et s’unir (afin d’éviter l’union d’un d’eux avec tout autre israélite). Rav dit au nom de Rav (217)Ibid., 8, 3 (p. 123).: un enfant illégitime ne survit pas plus de 30 jours. Au temps de R. Berakhia, il descendit ici (en Palestine) un babylonien que R. Berakhia savait illégitime. -Maître, lui dit l’homme, fais-moi du bien. -Demain, lui répondit R. Berakhia, tu te trouveras dans l’assemblée des auditeurs, et je te ferai déterminer un revenu fixe. Le babylonien vint donc et vit R. Berakhia assis à professer. Lorsque celui-ci eut achevé l’exposé doctrinal, il dit: ''Mes frères, faites du bien à tel homme, car il est illégitime''. Lorsque l’assemblée se fut séparée, le babylonien s’approcha du maître et dit: Je t’ai demandé ma subsistance momentanée, et tu as perdu tout mon avenir (en me rendant méprisable à la communauté). -Non, dit le rabbin, c’est au contraire toute ta vie que j’ai sauvée (en révélant ton état civil), car R. Aba ou R. Houna dit au nom de Rav: l’illégitime ne vit pas plus de 30 jours. Or, c’est seulement vrai aussi longtemps qu’on ne le sait pas (218)Il peut résulter des immixtions interdites.; mais, après que cet état sera connu, l’homme vivra.
Pnei Moshe non traduit
ניחא בת ישראל לממזר. דהולד הולך אחר הפגום כדדריש ר' אבהו לקמיה ולנתין מנין:
מה תלמוד לומר לא יבא לו. עוד ומיתורא דרשינן לו לפסול כלומר לעולם הלך אחר הפסול:
מום זר. מום זה נשאר זר עד סוף כל הדורות ואפילו נשא בת ישראל לעולם הולד ממזר:
ופליג על ההוא דאמר רבי יודה בן פזי. דדריש מקרא דהקב''ה מזווג תמיד ממזר בממזרת ולא יבא לעולם לידי כך שישא כשרה ולעשות זרות בהן:
זכה עמי. מן הצדקה:
פסיקא. לפסוק לך דבר מה מן הציבור:
מן דחסיל מידרש. משסיים הדרשה א''ל אחינו זכו עם ממזר הזה:
חייך ההין. זאת היא החיים שנתתי לך:
רִבִּי זְעִירָא כַד סְלִיק לְהָכָא שְׁמַע קָלִין קַרְיֵי מַמְזֵירָא וּמַמְזֵרְתָא. אָמַר לוֹן. מַהוּ כֵן. הָא אֲזְלָא הַהִיא דְּרַב הוּנָא. דְּרַב הוּנָא אָמַר. אֵין מַמְזֵר חַיי יוֹתֵר מִשְּׁלֹשִׁים יוֹם. אָמַר רִבִּי עוּקבָּא בַּר אָחָא. עִימּוֹ הָיִיתִי כַד אָמַר רִבִּי בָּא רַב הוּנָא בְשֵׁם רַב. אֵין מַמְזֵר חַיי יוֹתֵר מִשְּׁלֹשְׁים יוֹם. אֵימָתַי. בִּזְמַן שֶׁאֵינוֹ מְפוּרְסָם. אֲבָל אִם הָיָה מְפוּרְסָם חַי הוּא.
Traduction
Lorsque R. Zeira se rendit en Palestine, il entendit nommer tel et telle illégitimes. -D’où vient cela, s’écria-t-il? R. Houna n’a-t-il pas dit qu’un enfant illégitime ne vit pas plus de 30 jours? R. Ouqba b. Aha répondit: j’étais avec lui lorsqu’il a énoncé cette règle; mais il a ajouté que c’est seulement vrai à l’égard de ceux dont l’état n’est pas divulgué, tandis que ceux dont l’état est divulgué vivront.
תַּנִּי. גּוֹי וְעֶבֶד הַבָּא עַל בַּת יִשְׂרָאֵל הַווְלָד מַמְזֵר. רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יְהוּדָה אוֹמֵר בְּשֵׁם רִבִּי שִׁמְעוֹן. אֵין הַווְלָד מַמְזֵר. שֶׁאֵין מַמְזֵר אֶלָּא מֵאִשָּׁה שֶׁהִיא אֲסוּרָה עָלָיו אִיסּוּר עֶרְוָה וְחַייָבִין עָלֶיהָ כָרֵת. וּשְׁנֵיהֶם מִקְרָא אֶחָד דָּֽרְשׁוּ. לֹא יִקַּח אִישׁ אֶת אֵשֶׁת אָבִיו וגו'. רִבִּי מֵאִיר דָּרַשׁ. מָה אֵשֶׁת אָבִיו מְיוּחֶדֶת שֶׁאֵין לוֹ עָלֶיהָ קִידּוּשִׁין. אֲבָל יֵשׁ לָהּ קִידּוּשִׁין עַל אֲחֵרִים וְהַווְלָד מַמְזֵר. אַף כָּל שֶׁאֵין לָהּ עָלָיו קִידּוּשִׁין הַווְלָד מַמְזֵר. רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יְהוּדָה דָּרַשׁ. מָה אֵשֶׁת אָבִיו מְיוּחֶדֶת שֶׁאֵין לָהּ עָלָיו קִידּוּשִׁין. אֲבָל אִם יֵשׁ לָהּ קִידּוּשִׁין עַל אֲחֵרִים הַווְלָד מַמְזֵר. יָצָא גּוֹי וְעֶבֶד שֶׁאֵין לָהּ עָלָיו וְלֹא עַל אֲחֵרִים קִידּשִׁין. הָתִיב רִבִּי שְׁמוּאֵל בַּר אַבָּא עַל הַהִיא תַנָּייָא קַדְמָייָא. הֲרֵי יְבָמָה שֶׁזִּינָת הֲרֵי אֵין לָהּ עָלָיו וְלֹא עַל אֲחֵרִים קִידּוּשִׁין וְהַווְלָד כָּשֵׁר. רִבִּי יַנַּאי בְשֵׁם רִבִּי. גּוֹי וְעֶבֶד שֶׁבָּאוּ עַל בַּת יִשְׂרָאֵל הַווְלָד מַמְזֵר. רִבִּי יוֹחָנָן וְרִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן לָקִישׁ תְּרֵיהוֹן אָֽמְרִין. הַווְלָד מַמְזֵר. רִבִּי יַעֲקֹב בַּר אָחָא רִבִּי שִׁמְעוֹן בַּר אַבָּא רִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי בְשֵׁם רִבִּי יַנַּאי בְרִבִּי. הַווְלָד אֵינוֹ כָשֵׁר וְלֹא פָסוּל אֶלָּא מְזוּהָם. רִבִּי יוֹנָתָן סְלַק עִם רִבִּי יוּדָה נְשִׂייָא לְחַמְתָּא דְגָדֵר. הוֹרֵי תַמָּן. הַוְולָד כָּשֵׁר. אָמַר רִבִּי זְעִירָא. הָהֵין וְולָד כָּל מַה דְהוּא אֲזִיל הוּא מִתְעַלֶּה. רִבִּי עֲבַד בְּרֵיהּ מְזוּהָם. בַּר בְּרֵיהּ עַבְדֵּיהּ כָּשֵׁר. הוֹרֵי רִבִּי בָּא בַּר זַבְדָּא בִּמְקוֹם כָּל רַבָּנִין. הַווְלָד כָּשֵׁר. רִבִּי בֵּיבָי אָמַר קוֹמֵי רִבִּי זְעִירָא בְשֵׁם רִבִּי חֲנִינָה. הַווְלָד כָּשֵׁר. אָמַר רִבִּי זְעִירָא. אִין מִן הָדָא אֵין לְמֵידִין מַעֲשֶׂה מֵהֲבָרָה. אָמַר רִבִּי חִזְקִיָּה. אֲנָא יָדַע רֹאשָׁהּ וְסוֹפָהּ. רִבִּי חָמָא בַּר חֲנִינָה הֲוָא אֲזִיל מִיסּוּק לְחַמְתָּה דְגָדֵר. אֲתַא לְגַבֵּי אָבָוֹי אֲמַר לֵיהּ. הַב דַּעְתָּךְ דְּאִית תַּמָּן מִן אִינּוּן פְּסוּלַייָא דְּלָא תִפְגַּע בְּהוֹן.
Traduction
On a enseigné (219)V. B., ibid., 45a.: Si un païen ou un esclave cohabite avec une fille d’Israélite, l’enfant sera illégitime; R. Simon b. Juda, au nom de R. Simon, n’est pas de cet avis, car il y a seulement illégitimité si la femme est interdite au mari à titre d’union prohibée, dont la transgression entraîne la peine de retranchement. Tous deux fondent leur avis sur ce verset (Dt 23, 1): l’homme n’épousera pas la femme de son père; or, selon l’explication de R. Meir, comme la femme du père lui reste exclusivement, de sorte que l’union du fils avec elle serait nulle et l’enfant issu de là serait illégitime; de même, chaque fois que l’union est irréalisable, l’enfant né de là serait illégitime. R. Simon b. Juda l’explique ainsi: la femme du père lui est exclusive, de sorte que son union avec le fils serait nulle, tandis qu’elle pourra se marier avec d’autres israélites, non avec un païen ou esclave, dont l’union produirait des enfants illégitimes, parce qu’aucun de ces deux ne provoque une union légale. R. Samuel b. Aba objecta contre le préopinant (R. Meir): comment se fait-il qu’en cas de cohabitation illégale d’une veuve sujette au lévirat, dont l’union ni avec cet homme (qui n’est pas le beau-frère), ni avec tout autre n’aurait d’effet légal, l’enfant issu d’elle reste admissible en Israël (légitime)? (Donc, le défaut de valeur de l’union n’a pas une influence absolue sur l’état de l’enfant à naître). R. Ianaï dit au nom de Rabbi: si un païen ou un esclave a cohabité avec une fille d’israélite, l’enfant à naître d’elle sera illégitime. Tel est aussi l’avis de R. Yohanan et R. Simon b. Lakish. R. Jacob b. Aha, R. Simon b. Aba et R. Josué b. Levi disent au nom de R. Yanaï d’enseigner, selon l’avis de Rabbi, qu’un enfant issu de cette union n’est pas complètement propre à l’admissibilité ni entièrement impropre; il sera seulement entaché (si c’est une fille, elle sera impropre au sacerdoce). R. Yonathan s’étant rendu avec R. Juda Nassi à Hamtha-Guedar, enseigna qu’un tel enfant est admissible. R. Zeira ajoute: à mesure que vont les générations issues de cette union, elles s’élèvent. Ainsi, Rabbi déclara que le fils d’une telle union est entaché, mais le petit-fils est entièrement admissible. C’est l’avis de R. Aba b. Zabda, professé dans la réunion plénière des sages, ainsi que de R. Bivi devant R. Zeira au nom de R. Hanina. Toutefois, dit R. Zeira, de ce fait seul il n’y a rien à conclure, car on n’établit pas une règle sur un simple bruit. Je sais, dit R. Hiskia, le commencement et la fin de cette histoire: R. Hama b. Hanina allant à Hamta-Guedar se rendit chez son père, qui dit à son fils: Fais attention aux gens impropres d’ici, à ne pas frayer avec eux - (220)Suit un passage traduit (Yebamot 7, 15)..
Pnei Moshe non traduit
לא יקח איש את אשת אביו וגו'. וסמיך ליה לא יבא ממזר:
ר' מאיר. דאיהו ת''ק דהאי ברייתא:
ה''ג מה אשת אביו מיוחדת שאין לו עליה קדושין והולד ממזר אף כל וכו'. ול''ג אבל יש לה קדושין על אחרים עד לקמן בדברי ר''ש:
על ההיא תנייא קדמייא. ר' מאיר דהרי יבמה שזינת דאין קידושין תופסין ביבמה ודמיא לעכומ''ז ועבד ואפ''ה הולד כשר:
כרבי. הורה כרבי דאמר הולד אינו כשר לגמרי ולא פסול לקהל אלא מזוהם לכהונה:
ההן ולד. זה הולד מעכומ''ז ועבד הבא על בת ישראל כל זמן שהוא הולך מתעלה יותר כדמפרש ואזיל ר' עביד בריה דעכומ''ז ועבד מזוהם אבל בן בנו עשאו כשר:
במקום כל רבנין. לפני כל החכמים שהיו באותו מעמד:
אין מן הדא. אם מזה אתה למד הלכה למעשה אין למידין מעשה מקול הברה בעלמא:
אנא ידע ראשה וסופה. של המעשה דכך הוא דרבי חנינה צוה לר' חמא בנו שיהא נזהר מלפגוע באלו הפסולין אשר שמה אלמא דהולד פסול ושם היה החשש מעכומ''ז ועבד שבא על בת ישראל. א''נ לסיועא קאמר ר' חזקי' מדצוה לבנו שיתן דעתו מלפגוע ולהתערב עמהן ש''מ דלכולי עלמא כשר ולפיכך לא היו משגיחין על הדבר:
אַף עַל גַּב דְּרִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יְהוּדָה אָמַר מִשּׁוּם רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יוֹחַי. גּוֹי וְעֶבֶד שֶׁבָּאוּ עַל בַּת יִשְׂרָאֵל הַוְולָד כָּשֵׁר. מוֹדֶה שֶׁאִם הָֽיְתָה נְקֵיבָה שֶׁהִיא פְסוּלָה מִן הַכְּהוּנָּה. אַף עַל גַּב דְּרִבִּי יְהוֹשֻׁעַ אָמַר. הַבָּא עַל אֲחוֹתוֹ הַוְולָד כָּשֵׁר. מוֹדֶה שֶׁאִם הָֽיְתָה נְקֵיבָה שֶׁהִיא פְסוּלָה מִן הַכְּהוּנָּה. חַד בַּר נַשׁ אָתָא לְגַבֵּיהּ דּרַב. אָמַר לֵיהּ. בְּנִין דִּילֵידַתֵיהּ אִימֵּיהּ מִן אֲרָמַאי. אָמַר לֵיהּ. כָּשֵׁר. אָמַר לֵיהּ רַב חָמָא בַר גּוּרְיָא. הֵן דְּעַיְמָךְ מַגְלֵיךְ עַד דְּאָתֵי שְׁמוּאֵל וִיִפְסָלִינָךְ. אַף עַל גַּב דְּרַב אָמַר. גּוֹי וְעֶבֶד שֶׁבָּאוּ עַל בַּת יִשְׂרָאֵל הַווְלָד כָּשֵׁר. מוֹדֶה שֶׁאִם הָֽיְתָה נְקֵיבָה שֶׁפְּסוּלָה מִן הַכְּהוּנָּה.
Traduction
vide
Pnei Moshe non traduit
אף על גב כו'. כתוב בפרק החולץ ושם פרשתי:
Kidouchine
Daf 41a
משנה: רִבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר. יְכוֹלִין מַמְזֵרִין לִיטַּהֵר. כֵּיצַד. מַמְזֵר שֶׁנָּשָׂא שִׁפְחָה הֵוְולָד עֶבֶד. שִׁיחְרְרוֹ נִמְצָא הַבֵּן בֶּן חוֹרִין. רִבִּי אֱלִיעֶזֶר אוֹמֵר. הֲרֵי זֶה עֶבֶד וּמַמְזֵר.
Traduction
R. Tarfon dit: Voici comment un mamzer est susceptible d’être admissible dans la communauté juive (226)Littéralement: Il est à même de se purifier (de laver la tache de l'origine).: il épousera une esclave païenne, dont l’enfant sera aussi esclave; lorsque le maître juif affranchit ce dernier, il devient libre (et n’est plus mamzer). Selon R. Eliézer, l’enfant reste esclave et Mamzer.
Pnei Moshe non traduit
מתני' ממזר שנשא שפחה. ואפי' לכתחילה יכול ממזר לישא שפחה כדי לטהר את בניו אבל עבד שנשא ממזרת הולד ממזר שעבד אין לו יחוס והולד הולך אחריה והלכה כר' טרפון:
הלכה: רִבִּי טַרְפוֹן אוֹמֵר. יְכוֹלִין מַמְזֵרִין לִיטַּהֵר כול'. כֵּינִי מַתְנִיתָה. מַמְזֵר מוּתָּר לוֹ לִישָּׂא שִׁפְחָה. רַב יְהוּדָה בְשֵׁם שְׁמוּאֵל. הִילְכְתָא כְרִבִּי טַרְפוֹן. רִבִּי שִׂמְלַאי הוֹרֵי בְּאַנְטִוֹכִיָא. רִבִּי סִימַאי הוֹרֵי בִּכְפַר סְפוֹרַייָא. הֲלָכָה כְרִבִּי טַרְפוֹן.
Traduction
Il faut ainsi compléter la Mishna: il est permis à un Mamzer d’épouser une esclave. R. Juda dit au nom de R. Samuel: l’avis de R. Tarfon sert de règle; c’est ce qu’a enseigné R. Samlaï à Antioche, et R. Simaï à Kefar Sipouraya.
Pnei Moshe non traduit
גמ' כיני מתניתא. שאפי' לכתחילה ממזר מותר בשפחה ושנשא דקתני לאו דוקא:
אָמַר רִבִּי יַעֲקֹב בַּר אָחָא. תַּנֵּיי תַּמָּן. הַפּוֹסֵל פּוֹסֵל בִּפְנוּיָה וְהַמַּכְשִׁיר מַכְשִׁיר אֲפִילוּ בְאֵשֶׁת אִישׁ. רִבִּי תַנְחוּם בַּר פַּפָּא שָׁלַח שָׁאַל לְרִבִּי יוֹסֵי תְּרֵין עוֹבְדִין מִן אַלֶכְסַנְדְּרִיאָה. אֶחָד בִּפְנוּיָה וְאֶחָד בְּאֵשֶׁת אִישׁ. בְּאֵשֶׁת אִישׁ שָׁלַח כָּתַב לֵיהּ לֹא יָבֹא מַמְזֵר בִּקְהַל י֙י. בִּפְנוּיָה שָׁלַח כָּתַב לֵיהּ. מְבַדִּין אַתֶּם. שֶׁאֵין אַתֶּם מוּזְהָרִין עַל בְּנוֹת יִשְׂרָאֵל הַקְּדוֹשׁוֹת. אָמַר לְרִבִּי מָנָא. סַב וַחֲתִים. וְחָתַם. אָמַר לְרִבִּי בְּרֶכְיָה. סַב וַחֲתִים. 41a וְלָא קְבִיל עֲלוֹי. מִן דְּקָמוּן קָם רִבִּי מָנָא עִם רִבִּי בְּרֶכְיָה. אָמַר לֵיהּ. לָמָּה לֹא חָתַמְתָּה. אָמַר לֵיהּ. לֹא כֵן אָמַר רִבִּי יַעֲקֹב בַּר אָחָא. תַּנֵּיי תַּמָּן. הַפּוֹסֵל פּוֹסֵל בִּפְנוּיָה וְהַמַּכְשִׁיר מַכְשִׁיר אֲפִילוּ בָאֵשֶׁת אִישׁ. אָמַר לֵיהּ. בְּרִיךְ רַחֲמָנָא דְּלָא הֲוֵינָא שְׁמִיעַ הָדֵין אוּלְפָנָא. אִילּוּ הֲוֵינָא שְׁמִיעַ הָדֵין אוּלְפָנָא לָא הֲוֵינָא מַחְתִּים וַהֲיוֹן אָֽמְרִין. תַּלְמִידָא פְלִיג עַל רַבֵּיהּ. אָמַר מַר עוּקְבָּן. הָכָא אַתְּ אָמַרְתָּ. הַפּוֹסֵל פּוֹסֵל בִּפְנוּיָה וְהַמַּכְשִׁיר מַכְשִׁיר בִּפְנוּיָה. בְּרַם בְּאֵשֶׁת אִישׁ לֹא אִיתְמַר כְּלוּם. בְּרוּמְשָׁא סְלַק בָּעֵי מַחְתִּים. אָמַר לֵיהּ. לֵית הָכָא אָתָר.
Traduction
R. Jacob b. Aha dit que l’on a enseigné là-bas (à Babylone (221)B., ib., 45b.): l’inaptitude pour l’enfant né de l’union d’un païen ou d’un esclave avec une israélite est applicable à la fille libre (222)Le cas d'inaptitude ressemble à l'union illégale d'un fils avec la femme de son père., et l’enfant qui reste inadmissible en cas d’union illégale l’est aussi en cas d’adultère (223)Selon l'avis précité de R. Simon b. Juda.. R. Tanhoum b. Papa fit consulter R. Yossé sur deux faits survenus à Alexandrie, dont l’un concernait une femme libre et l’autre une femme mariée. Pour le fait d’adultère, la réponse écrite contient ces mots (ib. 24, 3): le Mamzer n’entrera pas dans l’assemblée du Seigneur, pour la femme libre, il fut répondu: il dépend de votre jugement d’établir l’interdit (nullement certain), car vous n’êtes pas responsables des filles d’Israël qui se prostituent. R. Yossé dit à R. Mena: prends cet écrit et scelle (signe) le; ce qui fut fait. Il s’adressa de même à R. Berakhia, qui n’y consentit pas. Lorsqu’ils se levèrent, R. Mena partit avec R. Berakhia et lui demanda pourquoi il n’avait pas confirmé l’avis de R. Yossé? -C’est que, dit-il, R. Jacob b. Aha a enseigné plus haut: l’inaptitude pour l’enfant né de l’union d’un païen ou d’un esclave avec une israélite est applicable à la fille libre, et l’enfant qui reste admissible en cas d’union illégale l’est aussi en cas d’adultère. Je rends grâce à Dieu, dit R. Mena, de n’avoir pas entendu cet enseignement de R. Jacob; car si je l’avais connu, je n’aurais pas signé l’avis de distinction, et mes compagnons se seraient moqués de moi, comme d’un disciple opposé à son maître. Mar Ouqban dit que la règle a été énoncée ainsi: pour l’enfant déclaré inapte, comme pour celui qui reste admissible, il s’agit de l’union avec une femme libre; mais pour l’enfant né de l’union avec une femme mariée, il n’est rien dit. Le soir, R. Berakhia alla auprès de R. Yossé pour signer l’écrit en question; mais ce dernier lui dit que la lettre n’est plus là.
Pnei Moshe non traduit
תניי תמן. בבבלי והובאה בפ' החולץ הפוסל בעכומ''ז ועבד הבא על בת ישראל פוסל אפי' בפנויה:
מבדין אתם. מלבכם אם תרצו לאסור שאינה אלא קדשה בעלמא:
אמר. ר' יוסי לר' מנא טול וחתום על כתב תשובה זו וחתם:
בריך רחמנא. שלא שמעתי ברייתא זו של ר' יעקב שאם שמעתי לא הייתי חותם על הכתב לחלק בין פנויה לאשת איש והיו מליזים עלי ואומרים תלמיד חולק על רבו הוא:
אמר מר עוקבן הכי אתאמרת. האי ברייתא דלא פליגי אלא בפנויה אבל באשת איש לא הוזכר כלום:
ברומשא סלק. רבי ברכיה בעי מיחתם על הכתב אחר ששמע ממר עוקבן דבאשת איש לא איתמר כלום ואמר ליה רבי יוסי לית הכא הכתב שכבר נשלח לשם:
רִבִּי חִייָה בַּר בָּא אֲזַל לְצוֹר. אָתָא לְגַבֵּי רִבִּי יוֹחָנָן. אָמַר לֵיהּ. מַה מַעֲשֶׂה בָא לְיָדֶיךָ. אָמַר לֵיהּ. גֵּר שֶׁמָּל וְלֹא טָבַל. אָמַר לֵיהּ. וְלָמָּה לֹא פַגַעְתָּה בֵּיהּ. אָמַר לֵיהּ רִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי. אַרְפֵי לֵיהּ. יְאוּת עֲבַד דְּלָא פְגַע בֵּיהּ. מִחְלְפָה שִׁיטָּתֵיהּ דְּרִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי. תַּמָּן רִבִּי יַעֲקֹב בַּר אָחָא רִבִּי שִׁמְעוֹן בַּר בָּא רִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי בְשֵׁם רִבִּי גִמְלִיאֵל בְּרִבִּי. הַוְולָד אֵינוֹ לֹא כָשֵׁר וְלֹא פַסוּל אֶלָּא מְזוּהָם. וְהָכָא הוּא אָמַר הָכֵין. וְלֹא כֵן תַּנֵּי. גֵּר שֶׁמָּל וְלֹא טָבַל טָבַל וְלֹא מָל הַכֹּל הוֹלֵךְ אַחַר הַמִּילָה. דִּבְרֵי רִבִּי אֱלִיעֶזֶר. רִבִּי יְהוֹשֻׁעַ אוֹמֵר. אַף הַטְּבִילָה מְעַכֶּבֶת. אֶלָּא רִבִּי יְהוֹשֻׁעַ בֶּן לֵוִי כְּהָדָא דְתַנֵּי בַּר קַפָּרָא. דְתַנֵּי בַּר קַפָּרָא. גֵּר שֶׁמָּל וְלֹא טָבַל הֲרֵי זֶה כָשֵׁר. שֶׁאֵין גֵּר שֶׁלֹּא טָבַל לְקֵרוּיוֹ. וְקַשְׁיָא. עָלַת לוֹ טוּמְאָה קַלָּה מִטּוּמְאָה חֲמוּרָה. אָמַר רִבִּי יוֹסֵי בֵּירִבִּי בּוּן. כֵּיוָן שֶׁזּוֹ וָזוֹ לְשׁוּם קְדוּשַּׁת יִשְׂרָאֵל עָלַת לוֹ.
Traduction
R. Hiya b. Aba dit: étant allé à Tyr, il s’est rendu auprès de R. Yohanan, qui lui demanda quel est le dernier fait survenu? -Un prosélyte, répondit R. Hiya, qui avait subi la circoncision, mais n’avait pas encore le bain de purification, a cohabité avec une israélite. -Tu aurais dû l’admonester, dit R. Yohanan (l’enfant qui naîtrait de là serait impropre). -Laisse-le, dit R. Josué b. Levi, et R. Hiya a bien fait de ne pas molester le prosélyte (fut-il encore païen, l’enfant issu de lui serait inadmissible). Est-ce que R. Josué b. Levi n’est pas en contradiction avec lui-même? Plus haut, R. Jacob b. Aha, R. Simon b. Aba et R. Josué b. Levi disent au nom de R. Gamliel que l’enfant issu d’une telle union (d’un païen avec une israélite) n’est ni entièrement propre à la légitimité, ni entièrement inadmissible, mais il est considéré comme entaché (pour le sacerdoce), tandis qu’ici il semble admettre tout à fait l’enfant issu de là? D’autre part, n’est-il pas enseigné (224)Voir Derenbourg, Essai, etc., p. 225. qu’un prosélyte circoncis, mais non encore purifié au bain, est considéré comme israélite, non celui qui s’est purifié sans être circoncis, car tout dépend de ce dernier acte dit R. Eléazar; selon R. Josué b. Levi, même la circoncision forme un obstacle? (N’est-il pas comme païen)? R. Josué b. Levi se conforme à l’enseignement de Bar-Qappara, qui a dit: lorsqu’un prosélyte s’est circoncis, n’eut-il pas encore pris le bain de purification, l’enfant qu’il engendre sera admissible en Israël, car il n’y a pas de prosélyte qui ne se soit purifié du moins pour son flux. Mais, peut-on objecter, le bain qui le purifie d’une légère souillure (du flux) suffit-il à le purifier d’une impureté grave (de l’idolâtrie)? -Oui, répond R. Yossé b. Aboun, du moment que le bain précité a en vue la reconnaissance des préceptes sacrés exercés par Israël, il suffit - (225)Suit une page traduite en (Yebamot 2, 5), fin..
Pnei Moshe non traduit
גר שמל ולא טבל. שבא על בת ישראל:
ולמה לא פגעתה ביה. לפוסלו:
ארפי ליה. הנח לו דשפיר עביד דלא פגע ביה דלא יהא אלא עכומ''ז והולד כשר:
מחלפה שיטתיה דר' יהושע בן לוי. דהא תמן לעיל אמר דהולד מזוהם לכהונה והכא הוא אמר הכין דשפיר עביד שלא פגעו בו לפסלו מכלום ולא כן תני לר' יהושע דטביל' מעכבת בגר והוי כעכומ''ז:
אלא ר' יהושע בן לוי. ס''ל כהדא ברייתא דתני בר קפרא שאין טביל' מעכבת בשעת גרותו דאפי' לא טבל הולד כשר שאין גר שלא טבל לקרי שלו:
וקשיא. על זה וכי עלת לו טביל' מטומאה קלה להעלותו מטומאה חמורה שפירש מעבודת כוכבים:
עלת לו. דהא מכל מקום טבילה לקירויו נמי לקדושת ישראל היא:
וְאֵי זֶה זֶה. זֶה וְולַד שִׁפְחָה וְנָכְרִית. תַּמָּן תַּנִּינָן. חוּץ מִמַּה שֶׁיֵּשׁ לוֹ מִן הַשִּׁפְחָה וּמִן הַנָּכְרִית.
Traduction
Pnei Moshe non traduit
ואיזה זה כו' תמן תנינן. בפ' כיצד ושם פרשתי:
שִׁפְחָה. דִּכְתִיב הָאִשָּׁה וִילָדֶיהָ תִּהְיֶה לַאדוֹנֶיהָ. נָכְרִית. רִבִּי יוֹחָנָן בְּשֵׁם רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יוֹחַי. כְּתִיב לֹא תִּתְחַתֵּן בָּם בִּתְּךָ לֹא תִתֵּן לִבְנוֹ. וּכְתִיב כִּי יָסִיר אֶת בִּנְךָ מֵאַחֲרַי. בִּנְךָ מִיִּשְׂרָאֵלִית קָרוּי בִּנְךָ. וְאֵין בִּנְךְ מִן הַגּוֹיָה קָרוּי בִּנְךָ אֶלָּא בְּנָהּ.
Traduction
יַעֲקֹב אִישׁ כְּפַר נַבּוֹרַייָה אֲזַל לְצוֹר. אַתּוֹן שָׁאֲלוֹן לֵיהּ. מַהוּ מִיגְזוֹר בְּרָהּ דַּאֲרָמִייָתָא בְּשׁוּבְתָּא. וְסָבַר מִישְׁרֵי לְהוֹן מִן הָדָא וַיִתְייַלְּדוּ עַל מִשְׁפְּחוֹתָם לְבֵית אֲבוֹתָם. שָׁמַע רִבִּי חַגַּיי אָמַר. יֵיתֵי וְיִלְקֵי. אָמַר לֵיהּ. מֵהֵיכָן אַתְּ מַלְקֵינִי. אָמַר לֵיהּ. מִן הָדֵין וְעַתָּה נִכְרוֹת בְּרִית לְהוֹצִיא כָּל הַנָּשׁים הַנָּכְרִיּוֹת וְהַנּוֹלַד מֵהֶן וגו'. אָמַר לֵיהּ. וּמִן הַקַּבָּלָה אַתְּ מַלְקֵינִי. אָמַר לֵיהּ. וְכַתּוֹרָה יֵעָשֶׂה. אָמַר לֵיהּ. מִן הָדֵין אוֹרַיתָה. אָמַר לֵיהּ. מִן הַהִיא דְּאָמַר רִבִּי יוֹחָנָן בְּשֵׁם רִבִּי שִׁמְעוֹן בֶּן יוֹחַי. לֹא תִּתְחַתֵּן בָּם וכול'. אָמַר לֵיהּ. חֲבוֹט חַבְטָךְ דְּהוּא טָבָא בְּקֻלְטָא.
Traduction
Textes partiellement reproduits, avec autorisation, et modifications, depuis les sites de Torat Emet Online et de Sefaria.
Traduction du Tanakh du Rabbinat depuis le site Wiki source